Προσπάθεια Απώλειας Εθνικής Συνειδήσεως

Παρατηρώ εδώ και καιρό μία προσπάθεια απώλειας της Εθνικής συνείδησης η οποία σκοπό έχει να απολέσουμε όλα αυτά για τα οποία είμαστε περήφανοι. Αφορμή ήταν το <<ντοκιμαντέρ >> του ΣΚΑΙ <<1821>> , το οποίο παρουσιάζει την ιστορία με μία ποιο <<Light>> ματιά. Το ίδιο έγινε και με το βιβλίο της Ιστορίας της κα. Ρεπούση, με το βιβλίο της 6ης Δημοτικού που αναφέρει ότι τα Ιμία δεν είναι ελληνικά. Αλλά και ότι πλέον η Ιστορία όσον αφορά στην περίοδο του 1453 έως και 1900 διδάσκεται όλο και λιγότερο στα σχολεία , αλλά και λιγοστεύουν και οι σελίδες οι οποίες αναφέρονται σε αυτή. Αυτό που με φοβίζει περισσότερο είναι ότι σκοπός του Υπουργείου είναι η προαιρετική επιλογή της Ελληνικής Ιστορίας ως μάθημα. Εάν γίνει αυτό λόγω του ότι τα παιδία πλέον είτε μέσω δικής τους επιθυμίας είτε λόγω πίεσης των κυρίων μαθημάτων , δεν θα το επιλέγουν. Η Ιστορία πέραν από μία αφήγηση ή ένα όμορφο <<Παραμύθι>> επιτελεί πολύ σημαντικό κομμάτι στην δημιουργία Εθνικής Συνείδησης . Συντελεί στο να μαθαίνει κανείς το τόπο του, να τον αγαπήσει , να μάθει για τους προγόνους του , να νοιώσει υπερήφανος για την γενιά του. Η Ιστορία είναι η ταυτότητα του καθενός , η οποία τον κάνει να ξεχωρίζει σε μία παγκόσμιο- ποιημένη κοινωνία, χωρίς αυτήν δεν υπάρχει προσανατολισμός. Άλλωστε είναι γνωστό ότι όποιος δεν έχει παρελθόν δεν έχει και μέλλον. Είναι πολύ ωραίο να είσαι περήφανος για όλα αυτά που έκαναν κάποιοι πολύ πριν από εσένα , για εσένα. Επομένως θα ήθελα να πω σε όσους διαβάσουν τα παραπάνω, να προσπαθήσουν να μεταδώσουν όσο είναι δυνατόν την Ιστορία στα παιδία τους , στον οικογενειακό και κοινωνικό περίγυρο. Εάν ο κάθε ένας από εμάς ενεργοποιηθεί τότε αυτό που προσπαθούν να κάνουν θα πέσει στο καινό. Και ελπίζω κάποιος από  κόμμα να το διαβάσει και να αποφασίσουν να κάνουν κάτι για αυτό και να αντιδράσουν μέσα στην βουλή. Εγώ δεν έχω το δικαίωμα να μπω και να τα πω, αλλά εσείς που είστε εκεί υποχρεούστε να κάνετε αυτό που πρέπει και αυτό που εκφράζει την ιδεολογική βάση.

Υ.Γ Οι Έλληνες είναι αναρχικοί και δύσκολα κουμαντάρονται..
…Γι΄ αυτόν τον λόγο πρέπει να χτυπήσουμε βαθιά μέσα στις πολιτισμικές τους ρίζες, μπορεί να καταφέρουμε να τους αναγκάσουμε να συμβιβαστούν.
Εννοώ βέβαια να χτυπήσουμε την γλώσσα τους, την θρησκεία τους, τα πολιτισμικά και ιστορικά αποθέματα, έτσι ώστε να ουδετεροποιήσουμε την δυνατότητα τους να αναπτύσσονται, να διακρίνουν τους εαυτούς τους, ή να αποδεικνύουν ότι μπορούν να νικούν, έτσι ώστε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια στα στρατηγικώς απαραίτητα σχέδια μας στα Βαλκάνια, την Μεσόγειο, και την Μέση Ανατολή…..>>
Απόσπασμα ομιλίας του Henri Kissinger στην Ουάσινγκτον τον Σεπτέμβρη του 1974.